Następujący rytuał powinien być wykonywany, gdy Słońce jest w pełnym świetle lub gdy Księżyc znajduje się w całkowitej ciemności, esencja Iblisa jest finalnie ujawniona. Celem tego rytuału jest inwokacja Adwersarza, znanego, jako Shaitan/Iblis, Szatan, Lucyfer, Set, Azazel…

Czarnoksiężnik powinien szukać ognistego ducha przemiany, buntu i postępu.
Symbol Adwersarza przybiera ziemską formę Diabła, solarną kreatywną (oraz destrukcyjną) moc przemiany i samo-przebóstwienia.

Są dwie podstawowe twarze Adwersarza. Celebrant powinien skonstruować maskę dwóch stron, która powinna być umieszczona w centrum ołtarza.

Pierwsza – Upadły Serafin Lucyfer, anielska esencja Czarnego Płomienia, najwyższe źródło mądrości, istnienia oraz zdecydowania.

Druga - Płomienny Serafin, Ognisty Dżin Iblis, Demon Czerniejącego Płomienia, wąż –

bestia – smok – wilk – koza. Satanas jest szatą diabła, inicjatorem ścieżki mądrości.

Szata jest szkarłatna, kolor płomienia i ruchu. Symbol odwróconego pentagramu, istota

środka skierowanego ku dołowi wskazuje unię upadłych aniołów z ludzkością, aby

stworzyć boskość.

W Nurcie Setiańskiego Czarostwa czarownik / czarownica sam/a jest, jako SET, w ten

sposób w kręgu jest pierwszym z Wiedźmiej Krwi na ścieżce.

Z CHWILĄ GODZINY POŁUDNIA –

Inwokacja Ognistego Dżina

Ya! Zat-i-Shaitan!

O! Płomienny kręgu, palące słońce

Duszo Skorpiona, która wzrastasz, jako Słońce i Księżyc

Sekak Sekak, Iasokilam

Mówię teraz do Słońca, z rosnących ogni i iluminacji

W twej chwale i wiedzy samego siebie staje się

Wzywam twoją esencję w tą Południową godzinę, do Płomienia Skorpiona

Al-Saiphaz, Al-Ruzam,

W punkcie rozdroża dróg, gdy Słońce jest wysoko mówię słowami jego mocy

Zazas, Zazas, Nasatanada Zazas

Zrozo Zoas Nanomiala Hekau Zrazza

Sabai Infernum

Przekraczam i wznoszę się nad wszelkimi rzeczami, sam rosnę w siłę w świetle

W tą godzinę Iluminuję się, Płonę z chwałą Lucyferiańskiego Światła – Wewnątrz!

Ponad Tronem Azothoz znajduje się wchodzący ognisty pierścień Set-heh, Adwersarza

Dziewięciu Wrót i Siedmiu Punktów Smoka

Idę teraz pomiędzy i po za, wewnątrz i nigdzie!

Z CHWILĄ GODZINY PÓŁNOCY –

Ya! Zat-i-Shaitan!

Poprzez Bramę Czarnego Płomienia, gdy jestem imieniem, słowami przeciw Słońcu

O! Ognisty Dżinie Azazelu, Set-heh, Wzywam cię, jako Wężowy język,

To moja przysięga przed tym czerniejącym płomieniem, zapalonym wewnątrz

W śniącym eterze jestem wprowadzony w mądrość Księżyca

Al Zabbat, Hekas Hekau, Wężowa Duszo wzywam cię

Powstań z Czarnego Światła abym mógł ujrzeć to, co nigdy nie było poznane

Akharakek Sabaiz

Wzywam Cień, z którego jestem i który zawsze był

Ciemność, którą pożywiam się pomiędzy światłem

Zaciemniona twarz Boga, którym staję się, w tym mrocznym obrazie

Poprzez krąg, w którym staję się Poprze płomień, z którego wyłaniam się

Jestem formą Pawiego Anioła, pięknem ujawnionym tym, którzy mogą to ujrzeć

Jak Czarne Słońce rośnie, staję się tym szmaragdowym kamieniem

Jestem Imaginacją, Nasieniem Upadłego Anioła

W Ciemności znajduje się moje Światło

Moja Wola pochodzi z królestwa Inkubów i Sukkubów, pożywiają się ich pragnieniami w

krwi księżyca Lilitu Az Drakul

Niech się stanie!

Rytuał Adwersarza jest podwójnym rytem, który eksploruje, otacza i oznajmia rozkaz nad całkowitym przybliżeniem jaźni. Podczas gdy ryt jest nazywany, jako jedno istnienie, jako Południe oraz Północ, czarnoksiężnik może wybrać prowadzenie się zarówno w Południe ( Światło) i Północ (Ciemność), punkty w obu godzinach, aby ukazać dokładnie punkt nagromadzenia energii i moment jej wzrastania. Biorąc pod uwagę uosobienie jaźni, która jest wiecznym mistrzostwem duszy w nawiązaniu do modelu Shaitana. Istotne jest, że mag traci całe postrzeganie wszystkiego poza kręgiem, to pozwala zanurzyć się w gnozie, krąg jest obwodem świata czarnoksiężnika. Rytuał jest sukcesem, gdy to, co chcemy, jest "skierowanym nożem w kierunku samego siebie" w obszarze samo-prowadzenia oraz energii woli. Rytuał Adwersarza jest połączony z Odwróconą Modlitwą Pańską (używaną w Lucyferiańskich Konwentach do przyzywania Diabła-Kaina) udowadniającą potęgę podstaw samo-przebóstwienia w Gnozie Sabatu Czarownic.